Over sommige dingen kun je als aanstaande bruid dus echt verrassend moeilijk doen. Bij mij? Het bruidsboeket.

Wilde ik een traditioneel boeket met echte bloemen? Ja… prachtig natuurlijk. Maar ook een beetje zonde dat het na een paar dagen verwelkt in een vaas staat.

Misschien iets blijvends dan? Kunstbloemen? Droogbloemen?

Ik heb serieus het halve internet afgestruind. Pinterest-borden aangemaakt. Webshops doorgespit. Maar nergens voelde ik dat sprankeltje: ja, dit is ’m!

Dan maar iets anders?

Een bloemenarmband? Een boeket in de vorm van een tas?

Ik bleef twijfelen. Tot ik mezelf ineens hoorde denken:

Waarom móét ik eigenlijk een bruidsboeket? Je loopt ermee naar binnen, legt het ergens neer… en dat is het dan. Misschien kan het ook gewoon zonder?

Dus ik besloot heel stellig: ik hoef geen bruidsboeket.

Tot een vriendin zei: “Maar het is wel mooi op de foto’s.”

Ja. Daar had ze dus een punt. 🙃

Zoekopdracht weer geopend…

En toen kwam het voorbij in mijn tijdlijn. Iets totaal anders. Bloemen van een zacht kunststof materiaal, in een diepe rozenkleurige tint. Warm. Chique. Net even anders. En zó mooi bij mijn jurk.

Maar ja…

Kon dat wel?

Was het niet te anders?

Wel rijk en stijlvol genoeg?

Wat zouden mensen ervan vinden?

En toch dacht ik: kom op. Je houdt juist van anders. Vertrouw nou eens op jezelf. Dus ik bestelde ze.

En zelfs toen heb ik nog tot het laatste moment getwijfeld. Typisch, toch?

Maar de reacties? Alleen maar enthousiast.

En mijn vriendin had gelijk: het staat prachtig op de foto’s.

Soms is het gewoon precies goed wanneer je durft te kiezen wat bij jóu past.